Maaike Brinkhof

Woensdag kreeg ik te horen dat ik aan de slag kan bij Herrie, de stage waarvoor ik gesolliciteerd had. Ik ben superblij! Dit zal een hele mooie uitdaging gaan worden, en ik kan aan de slag in de culturele sector. Ik ben al een tijdje niet gelukkig in het vakgebied

Het is midden in de nacht. Niet vaak ben ik nog wakker op dit tijdstip. Bepaalde gebeurtenissen zorgen er echter voor dat ik nog klaarwakker ben. Een verbroken vriendschap die me pijn doet en vragen die ik mezelf daarbij stel zijn, is een eerste reden. De zoektocht naar een stage,

Eens de dader eens het slachtoffer de liefde kent geen genade wanneer is het juist? Het is als een kruispunt met duizenden aanwijzers schots en scheef onleesbaar Je gokt wat de weg loopt dood terug naar het kruispunt verloren Jij doemt op Ik volg je op de weg Dader of

En we hebben weer een heel pak muziek gekregen bij de Wegenbouw (officieel Bouw & Infra Harmonie). Ik was van de helft alweer vergeten wat we hadden uitgekozen, wat best schandalig is voor een lid van de Muziekcommissie. Na het eenmalig doorspelen van alle muziek waren we drie uur verder

Ik was net een heerlijk tukje aan het doen in de kantine van de universtiteit met de Vier Letzte Lieder van Richard Strauss op de oren toen ik het bliebje op m’n telefoon hoorde wat een mailtje aankondigde. De laatste 18 dagen keek ik reikhalzend uit naar ieder mailtje

Met dank aan Ewout die een laptop met opname apparatuur mee had genomen! De opnamen staan eigenlijk achter de inlog van de Wegenbouwsite, maar met 20mbit up had ik ze toch binnen drie seconden op m’n universiteit netwerkschijfje staan. Grappig is toch wel dat er heel veel schoonheidsfoutjes te